مدتی هست نرم افزار quality time رو به پیشنهاد سجاد سلیمانی عزیز روی گوشی تلفنم نصب کردم.
در این مدت کم خیلی در مدیریت زمان بهم کمک کرده و از همه مهمتر وقتی که بهش نگاه می کردم دردی درون وجودم احساس می کردم، چون بهم نشون میداد که چقدر در شبکه های اجتماعی وقتم رو می گذرونم، حس خوب هم بهم می داد چون تغییر رفتارم رو به صورت روزانه عینا می دیدم،

میدیدم که داره تعداد ساعات استفاده از تلگرام کم میشه و در عوضش به اینوریدر، نوت،  پی دی اف خوان، medscape و Uptodate اضافه میشه.
این نرم افزار امکانات جالبی هم داره، روند روزانه و هفتگی فعالیت ها رو بهت نشون میده، تعداد باز و بست کردن گوشی، میزان زمانی که در هر نرم افزار گذروندم، یه تایم لاین هم داره که نشون میده هر ساعت شبانه روز با کدوم نرم افزار گوشی بیشتر کار کردی.

رفتارهای پنهانتون رو هم نشون میده، به عنوان مثال به خیال خودم که یه روز بعد از کشیک از ساعت ۴ تا ۱۰ شب خوابیدم، ولی وقتی نرم افزار رو چک کردم دیدم که توی همین مدت حدود ۱۰ بار گوشی رو باز کردم، پیامک خوندم و رد تماس دادم!

از ویژگی های دیگر این نرم افزار قابلیت تنظیم هشدار برای باز کردن تلفن همراهتونه، براش مشخص می کنی که مثلا اگر بیشتر ۷۰ بار در طی روز گوشی تلفن رو باز کردم بهم آلارم بده، آلارمش هم خیلی جالبه، Time to take a break!
آلارم به من میگه داداش از حدت رد شدی ها! یکم بزن کنار استراحت کن! نمیری!  خخخ
به طور کلی این نرم افزار بهتون کمک می کنه که به آرامی یه جور سم زدایی از شبکه های اجتماعی داشته باشین قبل از رسیدن سم به دوز مرگ آورش!

از طرفی در کنار کار با این نرم‌افزار کمی هم یادگیری ضمنی داشتم، با خودم فکر کردم چقدر خوب میشه که نرم افزاری با همین شیوه کل زندگیم رو تحت مانیتورینگ قرار بده و پایان هر روز بهم بگه که داداش حواست نیستا میدونی چند ساعت خوابیدی، یا چند ساعت بی خودی وقتت رو تلف کردی؟ با فلانی چقدر غیبت کردی؟ و قس علی هذا (عجب کلمه ای توی ذهنم اومد :دی)
یکم فکر کردم که چه ابزارهایی در اختیار دارم تا چنین نرم‌افزاری رو بر روی سخت افزار زندگیم نصب کنم، دیدم ابزارشو در شروع سال جدید برای خودم طراحی کردم و مدتی بعد به کمک متمم آپگریدش کردم؛ ولی در این چند ماه گذشته به دلیل برنامه ی کشیک های بخشا ازش دور شدم و در این ماه قبل به خاطر کشیک های سنگین اورژانس دیگه کلا این دفترم درش بسته بود، اصلا سبک زندگیم عوض شده بود.
تلنگری که نوشته های طاهره خباری و شهرزاد، با یادآوری ۱۰۰ روز مانده به پایان سال بهم زد باعث شد که کمی به گذشته نگاه کنم و با نگاهی به آینده تصمیم ها و بهتر بگم میکرواکشن هایی تا پایان سال برای خودم تعیین کنم.
فعلا میکرواکشنی که تعیین کردم نوشتن اتفاقات روزمره با تاکید بر فکری که در هر لحظه از ذهنم عبور می کنه در دفتر بولت جورنالم هست.
با توجه به اینکه هر لحظه به این دفتر دسترسی ندارم، برای نوشتن حس و حال و اتفاقات درونی و بیرونی از نرم افزار نوت گوشی استفاده می کنم و شب که خونه رسیدم به بولت جورنالم اضافشون می کنم.
انشاالله پایان هر هفته گزارشی از روند اجرای این میکرواکشن رو منتشر می کنم، این کار رو برای تعهد بیشتر انجام میدم.

 

نرم افزار quality time برای اندروید