امروز مصادف با روز خاصی نیست، ولی برای من می تواند روز متفاوتی باشد، بعد از مدت ها(شما بگوئید چند سال) بالاخره تصمیم گرفتم که سایت روزنوشته هام رو راه بندازم و به صورت جدی شروع کنم به نوشتن در فضای مجازی!

به قولِ بهترین معلمم محمد رضا شعبانعلی عزیز که میگه نوشتن برای فراموش کردنه! منم مینویسم که فراموش کنم.

پینوشت: با توجه به بالاترین مشغله ذهنی و کاری که در این چند روز داشتم نمی دونم چی شد که وقت گذاشتم و سایت رو راه اندازی کردم، کم کم دارم به این نتیجه میرسم که انسان ها در لحظات پرتنش کارهای بزرگی انجام می دهند.

به امید روزهایی با ابهامی کمتر