روزنوشته های علیرضا سرگزی

فعلا دانشجوی پزشکی

برچسب جمع خوانی (صفحه 1 از 2)

ایده عالی مستدام، غیر منتظره

پیشنوشت: این متن از سری مطالب جمع خوانی کتاب با دوستانم در تلگرام هست که اینجا منتشر میشه، این متن صرف نظرات نویسنده در زمان گذشته و متاثر از اتفاقات درونی و بیرونی بسیاری بوده، قطعی و قابل دفاع هم نیست.

#فصل_سوم #غیر_منتظره #روز_اول

میگه می خواهیم ایده ی ما غیر منتظره باشه باید چهارچوب ها و قوانینی که دور و برمون هست روبشکنیم و در خلاف مسیر رودخانه حرکت کنیم
دو تا اصل داریم در غیرمنتظره بودن یکی غافل گیری و دوم علاقه مندی
کاری کنیم که اصلا مخاطب انتظارشو نداره در واقع ماشین گمانه زنی ادم ها رو از کار بندازیم
میگه غافل گیری باعث توجه میشه
به رانندگی خودمون فکر کنیم: چند بار پیش اومده که پشت ماشین نشستیم و ییهو به خودمون اومدیم می بینیم که به مقصد رسیدیم ؟!
در واقع در تمام این مدت ضمیرناخودآگاه شما داشته رانندگی می کرده
همه ی آدم ها در طی روز بیشتر ضمیر ناخودآگاهشونه که اونا رو کنترل می کنه چون دارن روزانه کارهای تکراری انجام میدن اینجاست که نقش ایده های غیرمنتظره خودشو نشون میده شما ایده ای رو مطرح می کنی که مخاطب برقش بگیره ییهو به خودش بیاد تموم تمرکزش رو بذاره روی ایده شما و اصلی ترین هنر شما اینه که این تمرکز و این توجه رو حفظ کنی !!

#فصل_سوم #غیر_منتظره #روز_دوم
آنچه فهمیدم ازین چند صفحه این است که :
برای اینکه أیده ای غیرمنتظره تولید کنیم باید تفکر غالب و انتظارات گروه هدفمون رو بدونیم
به بیانی دیگه بدونیم ماشین گمانه زنی اونها به چی فکر می کنه سپس مهم ترین قسمتش رو نشونه بگیریم و بهش یه ضربه کاری بزنیم و اون رو خراب کنیم و در نهایت اطلاعاتی هم برای دوباره ساختن اون ماشین گمانه زنی آرائه بدیم.

#فصل_سوم #غیر_منتظره #روز_سوم #کلینیک_ایده_شماره_دو صفحات ۱۱۷ تا ۱۲۰

لب مطلب این کلینیک اید اینه که شاید یه سری اطلاعات شما داشته باشی که خیلی خفن غیرمنتظره هستن ولی باید یکم فکر کنی و فسفر بسوزونی!
برای همین به درد نمی خورن! اگه می خواهی که این ایده به درد بخور باشه باید با تمثیل اونو ساده و عوام فهمش کنی
اصن یه کلام فکر کن مخاطبت نمی فهمه کودنه اصن فک کن با یه گوسفند طرفی!!
اینجاست که قدرت مثال های ملموس خودشو نشون میده
امروز یه عکس توی یه برنامه تلویزیونی دیدم خیلی مرتبط بود با این موضوع
توی عکس میگفت
اگر و فقط اگر هزینه ی جنگ و خونریزی رو به مدت ۸ روز تعطیل کنن و هزینه ی اون رو کنار بذارن به مدت ۱۲ سال هزینه ی تحصیل رایگان همه ی کودکان جهان تامین میشه!!

ببینین چقدر ملموسه فک کنید میومدن یه عده توی یه برنامه تحلیل می کردن ، دیدی امریکا چقد خرج کرد اونجا ۱۰ میلیارد دلار یا اینکه چقد دارن پوله اسلحه میدن توی جهان این خیلی بده اونا یه شبانه روز هم یه سره حرف بزنن یه آدم عادی نمی فهمه چی میگن و عمق فاجعه رو درک نمی کنه و به قولی اعداد توی ذهنش نمی مونه!

#فصل_سوم #غیر_منتظره #روز_سوم صفحات ۱۲۱ تا ۱۲۹
توی این صفحات میاد در مورد تاثیر معما در ماندگاری ایده و نگه داشتن توجه مخاطب تا لحضات آخر صحبت می کنه
تا حالا چند بار شده سره یه کلاس لحظه به لحظش تمرکز داری ساعت کلاس تموم شده ولی تو هنوز میخکوبی و منتظر و متعجب وشاد دقیقا این قسمت داره در مورد همین صحبت می کنه
باید ما یه سوال خیلی جالب مطرح کنیم در واقع در مورد یه سری اطلاعات که مردم ندارن صحبت کنیم و اونا رو ترغیب کنیم تا پایان پای منبره مابشینن و گوش کنن ما چه چرت و پرتی می گیم
از قدیم گفتن قبل از اینکه می خواهی درس بخونی یه دور سریع نگاه کن و تیترهای اون مطلب رو تبدیل به سوال کن بعد شروع کن به خوندن

این از یه قانون ساده منشا میگیره
فکر کنید من الان می خوام یه مازراتی بخرم یا اصن یه دونه یخچاله ساید بای ساید بخرم زمانی می تونم بخرمش که قبلش توی آشپز خونه فاضشو در نظر گرفته باشم و اونجا رو خالی کنم اگه این پیش بینی رو نکرده باشم یخچال رو می خرم میذارم توی حیات الاف اصن نمیشه ازش استفاده کرد
اینم مثل درس خوندن و کسب اطلاعات میمونه زمانی یه سری اطلاعات در ذهن من ماندگار میشه که فضایی برای اون در نظر گرفته باشم
این فضا با ایجاد سوال فراهم میشه!!

یه مورد دیگه ای که مطرح می کنه این حقیقته که ما انسان ها دوست نداریم که چیزی برامون مجهول باشه برای همه چیز باید یه پاسخ یا توجیح داشته باشیم
دقت کردین دوستمون رو میبینیم ناراحته با خودمون میگیم این مثلا باز زنش دعوا شده یا کشتی هاشو دزدای سومالی گرفتن
نمی گیم بابا حتما یه مشکلی داره بذار تنها باشه
می خواهیم یه پاسخ داشته باشیم

روز_چهارم #فصل_سوم #غیر_منتظره #کلینیک_ایده_شماره_سه صفحات ۱۳۰ تا ۱۳۲
این کلینیک در مورد معما و سوال صحبت می کنه و یه مثال واضح میزنه
به جای اینکه اطلاعات رو همینجوری خشک منتقل کنیم و تهش هیشکی نفهمه که چی به چی شد بیاییم با سوال شروع کنیم
در واقع مثل این کلاسای خسته کننده دانشگاه میمونه
بعضی هاشون انقد مسخره هست
که فقط می خوایی بخوابی اصن شب تا صبح نمی خوابی بعد میایی سره کلاس می خوابی
ولی بعضی ها برق ۳ فاز از سرت میپره وای خدا
تجربه ی کلاسای #دکتر_پور_میر رو داشتم چقد عالی تهش می خوایی گریبان چاک بدی
قبطه می خورم به بچه های داروسازی به خاطر داشتن استادایی مثل #دکتر_انتظاری، #دکتر_امیرمستوفیان، #دکتر_نظری
با اینکه شاگردشون نبودم ولی از خیلی از داروسازیا بیشتر با این اساتید رفیق شدم
تجربه ای است وصف ناشدنی

یه #تداعی دیگه هم که به ذهنم رسید روش problem base learning هست که ما توی کلاسمون اجرا کردیم و یکی از روش های یادگیری خوب برای دانشجویانه!

#روز_چهارم #فصل_سوم #غیر_منتظره صفحات ۱۳۳ تا ۱۴۶
توی این صفحات میاد روی نظریه شکاف که در صفحات قبل گفته بود مانور میده و میگه شما یه شکاف ایحادکن بین اطلاعات مخاطب و بیا کم کم اونو پر کن
میگه توی تبلیغات به جای اینکه بپرسن می خواهیم چه اطلاعاتی رو منتقل کنیم میپرسن می خواهیم مخاطب از ما چه سوالی بپرسه ؟
ولی میگه ما با یه چالش رو به رو هستیم
خیلی از مردم فکر می کنند همه چی رو میدونن برای همین استفاده از نظریه شکاف سخته!
خیلی جالبه یه برای حل کردن این موضوع باید شما بین مخاطبینتون یه رقابت ایجاد کنید
یه مثال میزنه توی یه کلاس یه موضوعی رو مطرح می کنن و طوری پیش میره که به اجماع نرسن بعد یه فیلم میذارن مورد موضوع مورد بحث ۴۵ درصدشون می مونن تا فیلم رو ببینن در واقع اونا موندن تا ببینن کی پیروزه کی حرفش درسته کی از بقیه بهتره پس رقابت تاثیرگذاره!!
یه جمله ای می گه “هرچی افراد اطلاعات بیشتری کسب می کنند تمرکزشون بر روی نادانسته ها و gap ها بیشتر میشه!
#تداعی می کنه این موضوع رو که هر چی یه نفر بیشتر اطلاعات داره و به قولی هرچی افراد بیشتر میدونن تواضعشون بیشتر میشه و به قولی میفهمن که چقدر نمی فهمن!! یه درخت هر چی بارش بیتر باشه تواضعش هم بیشتره نمونه هاش توی دانشگاهمون هستن بالا گفتم!
در ادامه میگه گاهی اوقات اصن اطلاعاتی وجود نداره که شما بخوایی بینشون شکاف ایجاد کنی اینجاست که باید بشینی و به خورد مخاطب اطلاعات بدی تا در آینده بین اون اطلاعات بتونی شکاف و gap ایجاد کنی
در پایان هم میگه باید جسور باشیم و ایده های جسورانه بدیم ولی قابل دستیابی!

کلید را بزن، عاداتی ایجاد کنید

فصل ۹ کتاب کلید را بزن

همیشه و همه جا محیط به تنهایی نمی تونه باعث تغییر عادات ما بشه و نیاز به تغییر ذهن هم داریم مثلا برای یادگیری موسیقی یا زبان نیاز به تغییر ذهن داریم منظور از تغییر ذهن ایجاد عاداتی جدید در راستای رسیدن به هدف می تونه باشه،
سوالی پیش میاد، چجوری بتونیم یه عادت جدید در خومون ایچاد کنیم؟ یکی از راه حل ها ایجاد محرک عمل هست، محرک عمل یعنی چی؟
به عنوان مثال: “با خودم قرار میذارم هر روز صبح بعد از نماز صبح ۵ صفحه کتاب تفکر سریع و کند رو بخونم” در واقع با محرک عمل شما داری شرایط ذهنی فراهم می و یه چهارچوب و زنجیره ای از اتفاقات رو فراهم می کنی که وقتی در اون شرایط قرار گرفتی ناخودآگاه به سمت انجام اون عادت سوق داده بشی، محرک عمل عوامل حواس پرتی رو کاهش میده و در عادات سخت خیلی تاثیر گذارتره،  ۱۰۰ درصد نیست ولی تاثیرگذاره.
مجموعه عاداتی که تصمیم می گیریم که کسب کنیم باید در مسیر رسیدن به اهدافمون باشند و  ۲ ویژگی رو دارا باشند: ۱- باعث پیشرفت هدف شوند ۲- یادگیری آسانی داشته باشند. در آخر این فصل هم از فهرست امورلازم الاجرا یاد می کنه، این لیست شامل همه ی کارهایی هست که شما باید در طول روز انجام بدی، کارها باید اولویت بندی شوند، از فواید این فهرست میتونیم به آرامش خاطر، کاهش خطاهای بزرگ، درگیری ذهنی کمتر اشاره کرد.
به نظرم مهمتر از ایجاد عادت پایداری و تداوم عادت شکل گرفته اهمیت بسیار زیادی داره، به دنبال روش هایی برای تداوم بخشیدن به عادات بودم که به زنجیره عادت ساینفلد رسیدم که از یه کمدین به اسم جری ساینفلد الهام گرفته شده این کمدین پیشرفتش ثبات داشته و هر روزش بهتر از دیروزش بوده، در تکنیک ساینفلد مهم اینه که زنجیره شکسته نشه شما ۱۰ روز یه عادت رو انجام میدی روز ۱۱هم میگی حیفه که امروز انجام ندم این زنجیر چاره بشه و همینطور ادامه پیدا می کنه، در روزنوشت های حسن کشاورز عزیز هم به جمله ی جالبی از هاروکی موراکی در کتاب از دو که حرف می زنم از چه حرف می زنم اشاره کرده بود با این مضمون که

“استاد دونده ای که می پرسد آیا تا کنون شده  برای هر روز از خواب بیدار شدن و دویدن بی حوصله و کسل باشید و تمایلی به دویدن نداشته باشید و استاد جواب می دهد “تقریبا هر روز”. ولی مهم انتخاب ما است .”

پی نوشت: تصمیم گرفتم که یکسری عادت رو به صورت روزانه برای خودم نهادینه کنم، اجرا می کنم و اگر خدا خواست در مورد فوایدش مدت بعد می نویسم.

 

کلید را بزن، محیط را عوض کنید

محیط تاثیر شگرفی بر روی رفتارهای مان دارد، به طوری که اگر بگویم رفتارهای ما انعکاسی از محیط مان است حرف گرافی نگفته ام، برای واضح شدن این موضوع چند مثال می زنم: اگر روی میز مطالعه ی من همیشه یه ظرف آجیل یا تخمه وجود داشته باشد، اولین رفتاری که ناخودآگاه هنگام نشستن پشت این میز از ما سر می زند تخمه و آجیل خوردن است، یا اینکه، اگر میز مطالعه ی من با پریز برق فاصله ی زیادی داشته باشد ناخودآگاه استفاده از لپ تاپ پشت میز مطالعه کمتر رخ می دهد، یا اینکه اگر در صفحه ی Home گوشی من آیکون نرم افزار هایی مثل تلگرام، اینستاگرام باشد ناخودآگاه حتی اگر من کارِ دیگری با گوشی داشته باشم وارد این نرم افزار ها می شوم و از کارِ اصلی خودم دور می شوم.

این ها مثال هایی بود از تاثیر محیط که قطع شما بیشتر من در زندگی خود مصداق هایی برای آن پیدا می کنید، حالا با در نظر گرفتن این واقعیت می توانیم خیلی از رفتارهای نادرست مان را با تغییر خیلی کوچک در محیط تغییر دهیم، مثلا اَپ های شبکه های اجتماعی را به صفحات آخر گوشی های هوشمند خود منتقل کنیم و به جای آن نرم افزارهای کاربردی مثل Figure، wounderlist، one note، pomodro، inoreader، read by QxMD، medscape، UpToDate را در صفحه ی اول گوشی هوشمند خود اضافه کنیم.
علاوه براین اگر می خواهیم تغییری در سایر افراد ایجاد کنیم از این تکنیک استفاده کنیم و محیط گروه هدفمون رو کمی تغییر دهیم و بدون هر گونه تنش و چالشی افراد رو به سمتی که می خواهیم هدایت کنیم فقط باید صبر داشته باشیم، مورد دیگری که در خصوص تاثیر محیط می توان به آن اشاره کرد این است که هرچه برخورد رو در روی ما با یک موضوع بیشتر شود احتمال استفاده از آن بیشتر می شود، مثلا اگر در راه روی دانشکده رو به روی درب کلاس یه ایستگاه مطالعه باشه بعد از ده ها برخورد حداقل یه بار یه کتاب رو ورق می زنم، یا اینکه اگر من هر روز صبح از درب خونه که خارج میشم یه تبلیغ محیطی در مورد یه شکلات ببینم باعث میشه که ترغیب بشم و حداقل این شکلات را امتحان کنم، یا اینکه اگر کنار تخت خوابم یه کتاب بذارم هر بار که قصد خوابیدن دارم نگاهم به کتاب می افته و حداقل یه صفحه می خونم همین نکات ساده در دراز مدت باعث تغییر عادات ما و در نهایت رسیدن به دستاوردهای بزرگ می شود، به یادِ یکی از جملات روزِ متمم افتادم، برای شما اینجا میذارم شاید مفید باشه.

ایده عالی مستدام، قسمت ۳

پیشنوشت: این مطالب خلاصه ها و تداعی های من هنگام مطالعه ی کتاب ایده عالی مستدامه که در تابستان تو گروه جمع خوانی مون می نوشتم و پر از اشتباهه

#روز_سوم
آنچه تا الان از فصل اول فهمیدم
میگن تعداد ایده ها از یکی در هفته تا یکی در ماه متغیره
من ایده ها رو بر اساس گروه هدف در ۷ دسته قرار میدم (تعدادشون برای هر کی فرق می کنه)
۱- ایده برای خانواده مثال: ایده ی مسافرت به مکانی جدید م
۲- ایده برای دوستان هم کلاسی ها مثال: بیاییم با هم درس بخونیم
۳- ایده برای دانشجویان یک دانشگاه مثال: کار تحقیقاتی خوبه
۴- ایده برای مردم یک شهر مثال: مردم بچه هاتون رو بیارین آموزشگاه من برای کلاس های تابستونی
۵- ایده برای مردم یک استان مثال: به رستوران های زنجیره ای هوشنگ و برادران به غیر از چنگیزبیایید و لذت ببرید 😂
۶ ایده برای مردم یک کشور مثال: کتاب های کنکور گاو پرنده را بخوانید( گروه آموزشی و پژوهشی رزم آوران دارنده هوش)😜😜
۷- ایده برای مردم جهان مثال : یه نرم افزار آموشی پزشکی مبتنی بر بازی
حالا متناسب با گروه هدف میاییم این ۶ اصل رو رعایت می کنیم : کم و زیادش ووقتی که میذاریم به بزرگی گروه هدف و بزرگی ایده بر میگرده

#روز_چهارم #فصل_دوم_سادگی

قصد فرمانده خیلی جالبه
جالب تر از اون سوالی هست که یه افسر در برابر فرمانده باید از خودش بپرسه : اگه هیچ کاره دیگه ای در ماموریت فردا انجام ندیم باید …….. کار رو انجام بدیم
مهم ترین کاری رو که باید فردا انجام بدیم چیه؟
ما می تونیم این رو توی زندگی روزمره خودمون استفاده کنیم
و دقیقا همین سوال ها رو هر شب از خودمون بپرسیم: فردا مهم ترین کاره من چیه؟؟

ایده های ساده باید چنین هدفی داشته باشه: آیا چیزی برای خذف کردن مونده؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
یافتن مغز ایده و ترجمه مغز ایده با succes مهم ترین اقدامات در ماندگار کردن ایده ها

خطوط هوای ساوث وست خیلی جالب بودن
اونا فقط یه هدف مشخص کردن و فقط روی همون تمرکز دارن و هیچ موضوع دیگه ای اونها رو وسوسه نمی کنه
مشکلی که ما آدما توی زندگیمون داریم: هم خدا رو می خواهیم هم خرما !!
اگه کمی دقت هم داشته باشیم می بینیم که موفق ترین شرکت های دنیا فقط یه کار مشخص انجام میدن در واقع یه برند میشن
کار دیگری هم که این شرکت هوایی می کنه این هست که آزادی عمل داده به تمام کارایدهمنداش که هر کاری خواستن انجام بدن
توی هواپیما جشن بگیرن و مسخره بازی در بیارن، در واقع لذت ببرن از کارشون بدون محدودیت فقط باعث افزایش مبلغ بلیط هواپیما نشه !!!!!

با توجه به اینکه در ترمهای اوله دانشگاه(علافی) یه سری فعالیت های خبری و سایبری انجام میدادم و دوره های آموزشی مختلفی رو رفتم قسمت مدفون کردن لید خبر خیلی برام ملموس بود و از نزدیک این مثال ها رو دیدم :))

یه جمله ای در همین قسمت لید بود که منو یاد جمله ای منسوب به انیشتین انداخت که میگه :
اگر یک ساعت برای حل مسئله وقت داشته باشم، ۵۵ دقیقه آن را به ایجاد سوالات واضح صرف می کنم
انیشتین واقعا زندگی متفاوت و جالبی داشت
به نظرم برای أیده باید یه سناریو داشته باشیم
یعنی کلیه اتفاقاتی که ممکنه پیش بیاد رو در نظر بگیریم و روی کاغذ داشته باشیم
این باعث میشه که غافل گیر نشیم و هر چیزی رو پیش بینی کرده باشیم
مثله دزدا!! اونا همیشه یه نقشه ی B دارن و اگه نقشه اول با شکست رو به رو شد میرن روی نقشه B
برای پیش بینی کردن یه نظریه ای هست که به اسم
“نظریه ی بازی ها” که خیلی جالبه یه زمانی در مورد خیلی می خوندم.

ایده عالی مستدام، قسمت٢

#فصل_اول     #روز_دوم

این ده صفحه خیلی جالب بود 🙂

دو تا از ایده هایی که قبلا توی ذهن داشتم رو دوباره زنده کرد برام :))

اون طوری که من فهمیدم

شایعات هم نوعی ایده های ماندگار هستن ولی یه اصل رو ندارن صداقت!

یکی از مطالبی که تا همین چند مدت قبل توی این شبکه های اجتماعی رد و بدل می شد این بود:

اگه توی هوای سرد زمستونی توی یه جاده بودی و ییهو یه تخم مرغ خورد به شیشه ی ماشینت اصلا شیشه پاک کن رو نزن، یادت باشه که الان تحت سوء قصد قرار گرفتی و چنتا تبهکار می خوان ماشینت رو بدزدن!
چون شما وقتی یه چیزی می خوره به شیشه ماشین برف پاک کن میزنی و مواد تخم مرغ یخ میزنه و تمام شیشه ی ماشینت سفید میشه و هیچ جایی رو نمیبینی! میزنی کنار و تو رو میدزدن! ( هرچی یادم اومد نوشتم)

توی این چند صفحه میگه که یکی از ویژگی های ایده های ماندگار نتایج غیر منتظره هست: تخم مرغ می خوره به شیشه ی ماشینت و تو رو می دزدن!!

و اینکه ما باید هنر کشف ایده هایی با استعداد طبیعی ماندگاری رو داشته باشیم یا پیدا کنیم

۶ تا اصل میگه که چنتا #تداعی توی ذهنم داشت: اصل دوم غیرمنتظره بودنه! یعنی به مخاطب یه سری اطلاعات بده که اونو میخکوب کنه و تشنه ی اطلاعات بعدی. به یاده فیلم جذابه شرلوک هلمز افتادم که از شبکه BBC پخش می شد و اتفاقا دوبله هم شده! یه سری اطلاعات میداد و هر لحظه هم آدم رو میخکوب می کرد!!

کلید را بزن، به آدم ها اجازه ی رشد دهید

#هفته_هفتم        #فصل_هفتم     #به_آدم_ها_اجازه_رشد_دهید

اگر می خواهیم در یه قبیله مثلا مردم انگیزه برای تغییر ایجاد کنیم بهتره دنبال یه سری ویژگی مثبت، یه سری داشته ی ارزشمند که عمده ی مردم بهش توجهی ندارند بگردیم، سپس با بزرگ کردن این ویژگی و گوشزد کردن با اهمیت جلوه دادن این موضوع انرژی و انگیزه ی لازم برای فیل درونشون برای حرکت ایجاد میشه، همیشه میگن که شروع یه کاری بیشترین انرژی رو از ما میگیره مثل ماشینی هست که داریم هُل میدیمش، اولش سخته ولی کم کم که ماشین شتاب میگیره انرژی کمتری لازم داره دقیقا همین قضیه در تغییر هم وجود داره فیل مردم راه افتاد دیگه انرژی کمتری برای ادامه ی راه لازم داریم تا بهش بدیم.

از همین روش می تونیم خیلی از مسائل دیگه ای که فکر می کنیم توده ی مردم بهش توجهی ندارن و ممکنه عواقب ناگواری براشون داشته باشه رو بهشون یادآوری کنیم و باعث شروع تغییرشون بشیم، مثلا یکی از مواردی که ما انسان ها بهش بی توجه هستیم “سلامتی” ماست، در یک کتابی که دقیقا اسمش خاطرم نیست جمله ی جالبی بود:

تمام عمر تلاش می کنیم و سلامتی خودمون رو فدای کسب مال و ثروت می کنیم و زمانی که بهش رسیدیم حاضریم که تمام ثروت خود رو بدیم که سلامتی رو دوباره به دست بیاریم

پس اگر در فکر تغییر در مردم هستیم باید به دنبال تغییر در سبک زندگی شون باشیم.

در هنگام تصمیم گیری دو مدل میشه متصور شد: مدل هویت و عواقب. همه ی ما می دونیم که هر تصمیمی یه سری عواقب داره، در مدل هویت اکثر اوقات ما عواقب یه تصمیم یا کار رو در نظر نمی گیریم و براساس هویتمون اقدام می کنیم: از خودم سوال می پرسم: من کی هستم؟ این چگونه موقعیتی است؟ کسی مثل من در این موقعیت چه کاری انجام میده؟ هویت من میشه عقبه ی فکری که حاصل برآیند خانواده، جامعه، فرهنگ، مطالعات و تفکرات منِ. به همین دلیل در بعضی از شرایط تصمیمی می گیریم که به عواقبش اصلا توجه نمی کنیم و صرفا به خاطر هویتمون این تصمیم رو می گیریم، بر این اساس اگر بخواهیم در انسان(ها) تغییر ایجاد کنیم باید هویتشون رو در نظر بگیریم و روی هویتشون انگشت بذاریم تا فرآیند تغییر به راه بیوفته.

اگر با یک چالش روبه رو هستیم، به عنوان مثال: میانگین نمرات دانشجویان پزشکی کاهش پیدا کرده” به جای اینکه بریم دنبال دلایل اینکه چرا دانشجویان درس نمی خونن، بریم بگردیم ببینیم که بعضی از دانشجویان با چه انگیزه ای درس می خونن، چرا نمراتشون بالاست؟ چه کارهایی انجام می دهند و براساس اون یه سری راهکار برای شروع تغییر و ایجاد انگیزه در فیل دانشجویان پیدا کنیم.
در مورد ارزش آفرینی هم صحبت کرده، موقع خوندنش یاد جمله ای با این مضمون افتادم(اصل جمله رو دقیقا در خاطر ندارم و نویسنده رو هم نمیدونم کیه) که اگر با افراد طوری برخورد کنید که احساس ارزشمند بودن بهشون دست بده، قطعا به سمت ارزشمند شدن و رشد کردن حرکت می کنند.
در ادامه، کتاب به تکنیک پا لای در اشاره کرده که چون قبلا باهاش آشنا شده بودم خیلی جالب و خاطره انگیز بود. اولین باری که این تکنینک رو در کانال “علم بازار” مطالعه کردم برای دوستانم توی گروه Scientific travel ارسال کردم، می دونستم که این تکنیک جواب میده ولی نمیدونستم که اولین قربانیش خودم هستم، در کسری از ثانیه یک از دوستان این تکنیک رو روی من اجرا کرد و جواب گرفت من دهنم از تعجب باز موند، دیگه ازون این تکنیک به درد خیلی از دوستام خورد و از دستاوردهای این تکنینک می گفتن.
به همین مناسبت تعریف این تکنیک رو از کانال علم بازار آقای آبتین مقصودی میذارم.

تکنیک “پا لای در” (FITD: Foot in the door)(+)

قبل از آنکه درخواست اصلی مطرح شود، ابتدا یک درخواست کوچک‌ و بی اهمیت را مطرح کنید و بعد از گرفتن جواب مثبت، درخواست بعدی و اصلی را مطرح کنید.
وقتی شما پای خود را لای در بگذارید (خواسته کوچک اول)، احتمال اینکه درب بسته نشود و برای گام های بعدی باز شود (خواسته بزرگ اصلی) بیشتر خواهد شد.

foot in door

⭕️ مراجع:

Freedman, J. L.; Fraser, S. C. (1966). “Compliance without pressure: The foot-in-the-door technique.”. Journal of Personality and Social Psychology

اثربخشی تکنیک “پا لای در” در فضای آنلاین:

Guéguen, N. (2002). “Foot-in-the-door technique and computer-mediated communication”. Computers in Human Behavior

ایده عالی مستدام، فصل اول

پیشنوشت: از این به بعد خلاصه ی کتاب ایده عالی مستدام رو که به صورت جمع خوانی با دوستانم مطالعه کردم رو به مرور اینجا می ذارم امیدوارم مفید باشه.
یه جمله ی جالب توی این صفحات گفته
ایده ها جذاب متولد شده اند یا اینکه جالب ساخته می شوند!!
پس ایده ای می تونه جالب باشه و ما اونو جذابش کنیم از اول ماندگار نباشه و ما ماندگارش کنیم
روندی که برای مانگار شدنه ذرت پفکی سینما طی شد:
استفاده از مقایسه تصویری: ولی این بیش از حد علمی بود پس میتونه ایده پشتش نظریات علمی باشه ولی به صورت غیر علمی بیان بشه تا ماندگار بشه
استفاده از تصویر سازی : یاد این جمله افتادم : عقله مردم به چشمشونه!!
درگیری احساس مردم
استفاده از داستان:
این قسمت یه #تداعی توی ذهنم داشت:
میگن ماندگاری برند ها در حال و آینده به میزان داستان هایی که تولید می کنند بستگی داره!
مثلا اگر از اونهایی که آیفون دارن چنتا از کاربد های مهم گوشیشون رو بپرسی مطلب زیادی برای گفتن ندارن ولی می تونه برات ساعت ها در مورد اپل و استیوجابز و داستان های سیب گاز زده و … صحبت کنه پس ایده باید یه داستان هم داشته باشه تا ماندگار بشه مثل اپل!
ساخت جوک برای ایده
نهایت این که از یک بار در ماه تا یکبار در هفته به ماندگار کردن ایده نیازمندیم 12 تا 52 بار در سال
و اینکه ما برای ایدمون هدف داریم، مخاطب واضحه، چهارچوب مشخصه ولی طراحی نداریم
پس مهم ترین قسمت یه ایده طراحی هس

cropped-asfsdfdf.jpg

تغییر را کوچک کنید

#هفته_ششم
#تغییر_را_کوچک_کنید
ما آدم ها دوست نداریم که از صفر شروع کنیم، شروع کردن از از صفر انرژی زیادی از ما میگیره، حاضریم که خیلی چیزها رو از دست بدیم ولی از صفر شروع نکنیم.
حالا اگه یکی بهمون بگه که تو الان نه تنها صفر نیستی بلکه چند درصد از مسیر رو رفتی انگیزه بیشتری می گیریم برای ادامه دادن!
تصور کنید اولین جلسه ی کلاس بیوشیمی شروع شده، استاد یه جمله ای میگه: “هرکی امروز در این کلاس حاضره 5 نمره از امتحان پایان ترمش رو گرفته” چقدر خوشحال میشید، یه حس پیشرفت بهتون دست میده، 5 نمره رو گرفتم باید برای 15 نمره ی دیگه تلاش کنم، این حس خوب پیشرفت بهتون انگیزه میده برای ادامه دادن
یک سوال: چرا ما از تغییر می ترسیم؟
وقتی ما می خواهیم تغییر کنیم یه هدف داریم، تصویر نهایی رو مجسم می کنیم و یکهو با مسیر طولانی برای رسیدن به اون تغییر مواجه میشیم، می ترسیم، قید تغییر را می زنیم! چون فکر می کنیم وقتی می خواهیم تغییر کنیم باید همه چیز درست باشه این کمال طلبی است که باعث ترس فیل درونمون از قدم گذاشتن در مسیر تغییر می شه، برای غلبه بر این ترس نباید دنبال یه تغییر 100 درصد باشیم بشکنیمش به قسمت های کوچک 5 تا 10 درصدی، تکنیک های خوبی توی این فصل گفته: تکنیک نظافت 5 دقیقه ای، 

قانون ٥ دقيقه
يكي از كإرهايي كه خيلي برات سخته كه انجامش بدي مثلا
خيلي وقته مي خواهي يه كتاب بخوني
اتاقت خيلي كثيفه ولي سخته كه تميزش كني
قول دادي پايان نامت رو تموم كني ولي زياده حجم كار و …
رو انتخاب كن
گوشيت رو باز كن تايمرشو روي ٥ دقيقه بذار
و استارت ٥ دقيقه وقت داري يه بخشي أزون رو انجام بدي فقط ٥ دقيقه

وقتی به این قسمت کتاب رسیدم کتاب رو رها کردم و رفتم اجراش کردم، حس خوبی میده شما هم تجربه کنید
مجموعه کارهایی که باید انجام بدین رو لیست کنید، سپس آن ها را از کوچک به بزرگ لیست کنید، به ترتیب از کوچکترین فعالیت کار را شروع کنید و آن را انجام دهید. یکی دو تا کار اول خیلی سریع انجام می شود و شما Gift دریافت می کنید(سگ پاولوف) انگیزه می گیرید و به قولی این آتیش توی جونتون میندازه و ادامه میدین و هر روز gift می گیرید و الی آخر
و همیشه از خودتون یه سوال بپرسید اقدام بعدی چیه؟

پی نوشت1: چند پیشنهاد برای خودم :
فقط روزی 10 دقیقه قبل از خواب مجموعه کارهایی که قرار است فردا انجام دهید را لیست کنید و ازکوچک به بزرگ مرتب کنید
روزی 10 دقیقه وقت بذارم و مجموعه قول هایی که به دیگران می دهم را لیست کنم و زمان مورد نیاز برای هر کدام را پیش بینی کنم

spliter2

احساس را پیدا کنید(فصل پنجم کلید را بزن)

#هفته_پنجم
#فصل_پنجم
#احساس_را_پیدا_کنید
تاکید این فصل بر این هست که احساس فیل رو برانگیخته کنیم، خیلی توضیح میده و مثال در موردش زده.
گاهی اوقات براتون پیش اومده که یکی میاد یه جمله یا سوالی ازمون می پرسه و این سوال یا جمله چنان واقعیتی رو برای ما روشن می کنه که احساس می کنیم جایی که الان هستیم جای خوبی نیست و باید تکون بخورم و تغییر کنم (احساسمون درگیر میشه)
این فصل میگه باید اینجور حالتی رو برای خودمون یا دیگران ایجاد کنیم تا تغییر کنیم
در قسمتی دیگه از این فصل در مورد توهمات مثبت صحبت می کنه که نمی تونیم بهشون تکیه کنیم چون همیشه خودمون رو یه سر و گردن بالاتر از خود واقعی مون می بینیم و برای همینم هست که تغییر نمی کنیم چون میگیم من که خیلی خوبم(توهم مثبت) نیازی ندارم که تغییر کنم، تغییر برای دیگرانه که مشکلات زیادی دارن، اینجاست که دچار خطای محاسباتی میشیم و به جای حرکت درگیره سون خواهیم شد.

ببین احساس کن تغییر کن

spliter

کلید را بزن، قسمت سوم

#هفته_سوم
#فصل_سوم
#حرکات_مهم_را_بنویسید

مهم ترین نکته ای که در این فصل در موردش صحبت می کنه “فلج تصمیم گیری” هست، میگن هروقت گزینه های پیش روی ما برای تغییر زیاد باشه، انرژی زیادی بابت اونها صرف می کنیم و بیشتر تحلیل میریم، یه حسی بهمون دست میده که تو می خواهی این همه گزینه رو تغییر بدی، بعد به این نتیجه میرسیم که سنگین تر این هست که دست به کاری نزنیم و بشینیم؛ همین وضعیت موجود رو حفظ کنیم احساس راحت تر و پایدارتری داریم
این رو میگن فلج تصمیم گیری
پیشنهاد میکنه برای جلوگیری از این فلج گزینه هایی که داریم رو بالا پایین کنیم خیلی هاشون رو براساس یک معیار حذف کنیم، شفاف کنیم و در نهایت یکی از گزینه ها رو انتخاب کنیم.
در ضمن توصیه می کنه که حرکات بزرگ رو بنویسیم
به نظر من منظور از نوشتن حرکات بزرگ اینه که ما برای خودمون یه سری قوانین، معیار و چهارچوب تعیین کنیم و براین اساس وقتی در مقابل گزینه های زیادی قرار گرفتیم یه سری رو همون اول حذف کنیم و بقیه رو بتونیم غربال کنیم و بهتر تصمیم گیری کنیم
به عنوان مثال: وقتی که پزشکان برای خودشون یه قانون میذارن که در درمان بیماران تا می توانیم از اقدامات تهاجمی(جراحی) کمتر استفاده کنیم وقتی گزینه های درمان با داروی A، درمان با داروی B و جراحی را میبینند بدون صرف انرژی گزینه ی جراحی رو حذف می کنند و تمام تمرکز و انرژی خودشون رو برای انتخاب یکی از داروهای A و B میذارن در واقع دچار فلج تصمیم گیری نمیشن.
همین مثال رو میتونیم برای شرکت ها، ادارات، تیم ها، گروه های دانشجویی و از همه مهمتر برای خودمون بزنیم
بشینیم توی این یه هفته ای که تعطیلات زیادی داریم یک ساعت فکر کنیم دو تا قانون برای زندگی خودمون بنویسیم 😀
این جا هم بذارین شاید به بقیه کمک کرد

spliter2

نوشته های قدیمی تر