نوشته های علیرضا سرگزی

پزشک در جست و جو

نقطه ی عطف زندگی

همه ی ما در زندگیمون وقتی به گذشته نگاه می کنیم از یک سری اتفاقات و یا تصمیم ها به عنوان نقطه ی عطف زندگی تعبیر می کنیم، من هم مثل همه ی انسان های روی این کره ی خاکی نقاط عطفی در زندگی خودم داشتم که من رو به نقطه ای که در آن هستم رسانده است.

زندگی ما را مجموعه ای از انتخاب های بزرگ و کوچک شکل میدهد، انتخاب های بزرک طول مسیر زندگی ما را با یک افق زمانی طولانی (هفته، ماه، سال، دهه، کل عمر) مشخص می کند و انتخاب های کوچیک عرض زندگی ما را در این افق زمانی غنی تر می کند که هنگام یادآوری آن ها احساس می کنیم خیلی زندگی کردیم!
به عنوان مثال سربازی برای من یک انتخاب بزرگ بود که طولی به اندازه ی ۲ سال داشت و من این انتخاب را سریعا انجام دادم، حالا که خودم رو انداختم در این ورطه ی سربازی به خودم گفتم ببین علیرضا تو باید یه خروجی از این دوران سربازیت داشته باشی که بعدا بتونی بگی اقا من دو سال سربازی رفتم و این خروجی اون دو ساله بفرمایید!
برای همین به خودم گفتم می خواهم خروجی این دو سال شناخت باشد شناخت خودم!
برای همین دست زدم به انتحاب های کوچیک در مسیر زندگیم تا ببینم از جون این دنیا چی می خوام چیکار میخوام انجام بدم به کدوم مسیر برم
همونطور ناوال راویکانت میگه که ۲۰ تا ۳۰ سالگی باید هرچی میتونی انجام بدی تا ببینی مَرده چه میدونی هستی و از چه کاری خوشت میاد بعد روی همون سرمایه گذاری کنی
فعلا دارم میگردم و در این مسیر انسان های مختلفی وارد میشن که هرکدوم مسیر زندگی یا بهتر بگم عرض زندگیمو غنی تر کرده اند.
در این زندگی من جبر رو پذیرفتم و ازش عبور کردم و حالا تلاش می کنم که بهترین نسخه ی خودم باشم و هر روز بهتر از دیروزدر راه شناخت خودم.

پی نوشت: در این یک سالی که از فارغ التحصیلی می گذرد اتفاقات زیادی افتاد و درس های زیادی از زندگی گرفتم؛ ازنوشتن در وبلاگ هم بسیار فاصله گرفتم ولی کم کم می خواهم از کارهایی که می کنم اینجا بیشتر بنویسم

همراه من باشید 🙂

9 دیدگاه

  1. دلمون تنگ شده بود!

  2. سلام علیرضا عزیزم.
    من سال ۳ پزشکیم هستش. خیلی خوشحالم ازین پستت. راستش میدونی با کجای پستت خیلی حال کردم؟ همین که گفتی یه سری انتخابا نقطه عطف زندگیته. اینکه گفتی باید از ۲۰ تا ۳۰ سال چیزای زیادی رو تجربه کنی و بدونی بالاخره ازین عمر محدود چی میخوای!
    شاید وبلاگ نویسی یه نقطه عطف بوده تو زندگیم. چون سعی کردم بیشتر از فضاهای مسموم شبکه های اجتماعی اینستا و کانالای مسخره تلگرامی فاصله بگیرم و اینجا تو وب بیشتر بچرخم. اینجا بیشتر میتونم آدمای فوق العاده رو پیدا کنم. اصن بذا اینطوری بگم. یه دانشجوی پزشکی که مینویسه رو فوق العاده می دونم و دوست دارم بیشتر باهاش در ارتباط باشم. این سعادت رو دارم آیا؟؟!
    در کنار نوشتن روزانه تو وبلاگم که جزو علایقی هستش که تازه کشف کردم، پیدا کردن وبسایت دوستایی که مثل تو، پزشکی میخونن و مینویسن، برام خیلی جذابه.
    سالم و سلامت باشی

    • علیرضا

      فروردین ۱۴, ۱۳۹۹ at ۳:۴۹ ب.ظ

      سلام محمدجواد عزیز
      من هم خیلی خوشحالم از اینکه دوستی مثل تو پیدا کردم، امیدوارم همیشه از هر کاری که توی زندگیت انجام میدی رضایت داشته باشی
      و امیدوارم مطالبی که می نویسم یه ذره برات مفید باشه.

  3. سلام
    میشه لطفا از تجارب طرحتون بگین ب ما

  4. سلام
    وقتی داشتم دنبال منبع واسه پره میگشتم این وبلاگو پیدا کردم
    تا اسفند وقت دارم به نظرت گایدلاین کامران احمدی رو بخونم ؟

پاسخی بگذارید

ایمیل شما منتشر نمی شود

*